ΙΔΕΕΣ για νηπιαγωγούς

Η αντιμετώπιση της βίας σε γερμανικά, ιαπωνικά και ελληνικά νηπιαγωγεία

Τι κάνουν οι νηπιαγωγοί όταν κάποιο παιδί χτυπήσει ένα άλλο στο νηπιαγωγείο; Πέρα από τις όποιες βαρύγδουπες, μακροσκελείς και επιστημονικά τεκμηριωμένες υποδείξεις των αναλυτικών προγραμμάτων,  αυτό που γίνεται στην πράξη είναι το εξής:

Στην Ιαπωνία(με πολύ χαμηλή φωνή) : δες πώς κλαίει ο φίλος σου. Πονάει πάρα πολύ. Κι εγώ στεναχωριέμαι πολύ που τον βλέπω έτσι. Όταν έρθουν να σας πάρουν οι γονείς σας, θα λυπηθούν πάρα πολύ που θα το μάθουν…

Στη Γερμανία(με σταθερή, προστακτική φωνή): αυτό δεν επιτρέπεται. Λυπάμαι, αλλά πρέπει να βγεις έξω από την αίθουσα του παιχνιδιού.

Στην Ελλάδα(με δυνατή φωνή):

 Γιατί τον χτυπάς; Δεν είπαμε ότι δε χτυπάμε εδώ μέσα;

 Επιτιθέμενος: γιατί πήρε το παιχνίδι μου.

Νηπιαγωγός (στο θύμα):  γιατί πήρες το παιχνίδι του;

Θύμα: ήθελα να παίξω και γω.

Νηπιαγωγός (και στους δύο): γιατί δεν παίζετε μαζί; Πάτε να παίξετε κι άλλη φορά να μην το ξανακάνετε.

 

Συμπέρασμα. Οι Έλληνες είναι επικίνδυνοι γιατί, από το νηπιαγωγείο ακόμα, δεν μαθαίνουν να αισθάνονται οπωσδήποτε τύψεις γι αυτά που κάνουν, ούτε να υπακούν σε κανόνες. Μαθαίνουν να αναρωτιούνται για  τους κανόνες και να τους αλλάζουν ανάλογα με την περίπτωση…Και το χειρότερο: μαθαίνουν να συζητάνε πολύ…

Ευτυχώς που δεν είμαστε Γιαπωνέζοι. Αν ήμασταν,  θα ξέραμε με βεβαιότητα ότι για την όλη  κατάσταση στην Ελλάδα φταίει το ελληνικό νηπιαγωγείο!

Advertisements

Φεβρουαρίου 12, 2012 - Posted by | δραστηριότητες στο νηπιαγωγείο, ενημερώσεις, νηπιαγωγεία του εξωτερικού, Uncategorized

3 Σχόλια »

  1. Αυτή η ανάρτηση πρέπει να έγινε από κάποιον που δεν αναγνωρίζει την προσφορά του Έλληνα νηπιαγωγού και τις συνθήκες μέσα στις οποίες προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του.Επίσης,βάζει όλους τους νηπιαγωγούς στο «ίδιο καζάνι».
    Στη Γερμανία εργάζονται με λιγότερα παιδιά ανά νηπιαγωγό και φυσικά έχουν και αίθουσα παιχνιδιού!!! για να έχουν τη δυνατότητα να βγάλουν το παιδί έξω. Οπωσδήποτε στην άλλη αίθουσα είναι άλλη νηπιαγωγός που θα μπορεί να επιβλέπει το παιδί .Εδώ τι γίνεται;με τα νηπιαγωγεία-μαγαζιά;Που να βγάλω το παιδί;στο δρόμο;Και αν μπορώ να το στείλω στο γραφείο, ποιος θα το επιβλέπει;
    Να σκεφτόμαστε πριν γράψουμε κάτι…

    Σχόλιο από Ρένα Χ. | Μαρτίου 9, 2012 | Απάντηση

  2. Δεν αναρτήθηκαν οι λέξεις που έβαλα μέσα σε αγκίλη,γιατί;
    Διόρθωση:(στη 2η σειρά) στο ίδιο καζάνι.
    (3η σειρά,πριν τα θαυμαστικά):αίθουσα παιχνιδιού.

    Σχόλιο από Ρένα Χ. | Μαρτίου 9, 2012 | Απάντηση

  3. Γερμανία και Ιαπωνία. Μάλιστα.
    Σαν να λέμε, δηλαδή, οι δύο χώρες που διέπραξαν τις μεγαλύτερες θηριωδίες της ιστορίας, πριν 70 χρόνια, βασιζόμενες ακριβώς στην κουλτούρα των αδιαπραγμάτευτων κανόνων! Άσε, που το ιαπωνικό παράδειγμα μοιάζει περισσότερο με αρχή για κάποιο από τα (αριστουργηματικά) ψυχολογικά θρίλερ τους! Μπα, προτιμώ να με ρωτάνε το γιατί τους, τα παιδιά…

    Σχόλιο από Φ. | Νοέμβριος 26, 2012 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: